Historia zielonej herbaty

Historia zielonej herbaty rozciąga się od tego dnia, aż do siódmego stulecia przed Chrystusem. Więc śmiało można powiedzieć, że jest to napój znany starożytnym. Tradycja i zwyczaj picia zielonej herbaty powstał w Chinach, gdzie susz z krzewu herbacianego był bardzo cenionym i zyskującym na popularności lekarstwem. Też w Japonii, Tajlandii i Indiach zielona herbata była stosowana do łagodzenia i leczenie przeróżnych dolegliwości zdrowotnych. Stosowana była do wspomagania układu trawiennego, tamowania krwawień, oraz do regulacji temperatury ciała. Nieocenionym źródłem na temat powstania i właściwości zielonej herbaty jest Księga Herbaty napisana przez buddyjskiego mnicha Eisai. W swoim dziele podkreślał korzystne działanie zielonej herbaty na 5 organów, lecz najbardziej eksponował wpływ na serce. Już kilka stuleci temu wiedziano, iż zielona herbata pomaga po nadmiernym spożyciu alkoholu dojść organizmowi do stanu równowagi, oraz ma perfekcyjne zdolności gaszenia preferencje. Zauważono też, działanie pobudzające, orzeźwiające i wyostrzające zmysły naparu z liści camelia sinensis.