Sklep internetowy

Certyfikat okiem początkującego programisty
Swój pierwszy egzamin na ścieżce certyfikacyjnej zdałem na 3. roku studiów. Było to wtedy według mojego rozumowania całkiem niemałe osiągnięcie. Właśnie kształtowała się moja zawodowa tożsamość; właśnie skończył się mój udział w pierwszym prawdziwym, większym projekcie; właśnie czyniłem pierwsze plany na swoją programistyczną przyszłość… Zdobycie certyfikatu na tym etapie było bardzo motywującym krokiem. Nauka dodatkowego, „egzaminacyjnego” materiału pokazała mi, o ilu obszarach technologii nie mam jeszcze pojęcia. Pozwoliło mi to zwracać mniejszą uwagę na to, co do tej pory udało mi się osiągnąć , i nauczyć się, że zbytnie skupienie na już posiadanych umiejętnościach może okazać się hamulcem w drodze dalszego rozwoju. Zamiast tego, pochłonęło mnie odkrywanie kolejnych tajników platformy, technik programistycznych i rozwiązań będących wówczas jeszcze kompletną tajemnicą. Między innym dzięki zdaniu egzaminu dotarło do mnie, że o euforii związanej z pierwszym „dużym” projektem nie może być mowy, bo tak naprawdę moja droga dopiero się zaczyna. A tytuł „certyfikowanego profesjonalisty” wydawał się być wtedy czymś naprawdę wyróżniającym i godnym uwagi. Budził chęć do dalszej edukacji i inwestowania czasu w rozwijanie programistycznych umiejętności. Wszystkim niezdecydowanym na tym etapie - zdecydowanie polecam.
Certyfikat okiem „zawodowca”
Po kilku latach na swoje osiągnięcia z przeszłości, oraz ideę certyfikacji patrzy się trochę inaczej. Na drodze zawodowej egzamin powinien być raczej sprawdzeniem umiejętności, ewentualnie bodźcem do usystematyzowania posiadanej wiedzy. O wielkiej satysfakcji płynącej ze zdania z egzaminu raczej nie może być mowy, ponieważ zawód programisty i tak wymaga ciągłego doskonalenia. Ewe