Yerba Mate

Nazwa Yerba Mate w opinii wielu badaczy analizujących pochodzenie naparu została nadana przez jezuitów. Otrzymano ją z połączenia łacińskich słów - herba, co określa zioło i Mati, czyli tykwa. Tykwa konieczne jest do parzenia zioła. Indiańska nazwa tego naparu to caa. Wciąż Yerba Mate nie ma krajowej nazwy wymyślonej przez Polaków, jaka byłaby codziennie używana, ale większość Polaków kojarzy nazwę Yerba Mate i takiej właśnie używa na określanie tego wyrobu. Yerba Mate własną popularność uzyskiwało już w XVII stuleciu, kiedy namiejsca dorzecza popularnej rzeki Parany dotarli Jezuici. Misjonarze Jezuiccy poznali lud i stwierdzili, że ich ulubiona używką są zielone liście krzewu, które są tam niemal wszędzie, a określano go w późniejszym czasie ostrokrzewem paragwajskim. Misjonarze zauważyli również jak pozytywny wpływ na organizm ma spożycie tych krzewów - łagodziło głód oraz łagodziło zmęczenie. W co niektórych sytuacjach spotykane było też jaśniejsze myślenie. Napar Yerba Mate rozreklamowany został m. in. na terenach Europy, zwanej Starym Kontynentem. Dokonali tego Jezuici, którzy dążyli, by „reklamować” Yerba Mate Właściwości jako opcję zastępczą dla herbaty, która dostarczana była z Azji. To właśnie z powodu uprawiania krzewów koniecznych w przygotowaniu Yerba Mate zakon Jezuitów prężnie funkcjonował finansowo i przez cały czas intensywnej popularności Yerba Mate nie mogli oni narzekać na deficyt środków do przetrwania. Było to fundamentalne źródło ich materialnej egzystencji.